Wat een tijd….

Ik werk ondertussen al een hele tijd als Zelfstandig Professional bij verschillende bedrijven in verschillende sectoren. Ik heb het geluk dat ik vrijwel elke keer weer een opdracht vind waarin mijn grootste doelen centraal staan. Of de opdrachtgever is een maatschappelijk onmisbare instantie en werk ik mee aan een prachtig doel. Of de omgeving is dusdanig in beweging dat het fantastisch is een onderdeel te zijn van die verandering. Of beide… Vrijwel nooit hoef ik het schip slechts varende te houden. Niet dat dat verkeerd zou zijn, maar het is niet wat ik het liefste doe. Hoe kan dat toch? Sinds kort heb ik een idee….

Hiervoor moet ik een paar maanden terug in de tijd… Ik was werkzaam bij de Gemeente Rotterdam. Een project waar ik trots op ben om daar ondersteuning te hebben gegeven. Ik sprak met een collega, laten we hem Jeroen noemen, over van alles en nog wat. Hij legde me uit dat ik een individu ben. Weliswaar een product van mijn ouders, maar wel met een eigen ik. Ik wist dat wel, maar realiseerde me in dat gesprek pas dat veel van mijn keuzes, reacties, houdingen ingegeven waren door de rol die of mijn vader of mijn moeder speelde in mijn leven. Ik zeg speelde, ze leven beide al enige jaren niet, maar toch spelen zij kennelijk nog steeds een grote rol. Het doorvragen over wat IK nu precies wilde, maakte mij dat uiteindelijk duidelijk. Eigenlijk best een beetje pijnlijk duidelijk.

Vanaf dat moment heb ik besloten mijn hoofd wat vaker uit te zetten, en mijn hart wat vaker aan te zetten. Dat klinkt raar, maar eigenlijk is het heel eenvoudig. Je bekijkt de wereld niet meer feitelijk en oordeelt niet meer naar (opgelegde of aangeleerde?) principes. Je gaat eerst kijken wat het met je doet, wat je erbij voelt. En pas daarna bedenk je wat je er mee kan of wellicht zelfs wil (of juist niet wil…). En zo ontstond er ruimte om te bezien wat ik doe, wil doen, maar ook wat ik gedaan heb.

Ik realiseerde me dat ik in veel van mijn opdrachten de feedback kreeg dat ik zo ‘coachend’ te werk ging. Nooit heb ik daar ECHT bij stil gestaan. Terwijl ik wel heel bewust een bepaalde werkwijze hanteer om bijvoorbeeld een proces bij een klant ingericht te krijgen. Dat ik altijd opteer voor oplossingen die uit de klant-organisatie worden aangereikt is voor mij eigenlijk gewoon logisch. Ik hoor echter ook geregeld dat er gekozen (soms zelfs gevraagd) wordt voor de bekende “best practices”. Maar waarom, of vooral hoe ik daar tegenaan kijk, heb ik nooit heel diep uitgezocht. Ik kan het uitleggen, feitelijk vooral, maar het is vooral hoe ik ‘gewoon in elkaar zit’. Mijn klanten typeren dit geregeld als coachend. Immers laat ik veel aan de ‘eigen’ medewerkers over en stuur ik ‘slechts’ het proces (een kenmerk van een coach?).

En als je dan ineens je hoofd uitzet en je merkt wat er echt op je af komt, dan blijkt ineens dat er een wijziging aanstaande is. Een vriend verteld zich aangesloten te hebben bij Power4Talent (waar je je als coach bij aan kan sluiten): “Is toch ook wat voor jou…”, zei JP tegen mij toen hij er over vertelde. Mijn hoofd reageerde als eerste: “Nee, zonder echte opleiding en kennis kan ik daar niet aan deelnemen”. Dan volgen gesprekken met Laurien, een oud-Olympisch atlete (zie andere item in de nieuwsbrief voor een fantastisch event met haar). En ook zij raad mij aan ‘gewoon te gaan starten’.

Weer zegt mijn hoofd aanvankelijk nee, maar ik verander deze afwijzing in een stap naar voren. Een stap in het diepe, in het onbekende, maar naar een oh zo gave andere (?) toekomst. Ik word aangenomen bij Power4Talent en zal binnenkort een nieuwe coachee gaan ontmoeten. Met hem/haar ga ik het avontuur samen aan. En dan komt er een berichtje van een collega van mijn periode bij de gemeente Rotterdam. Of ik haar man kan helpen in een stukje netwerken. We raken aan de praat en ik spreek de gedachte uit dat hij mogelijk een stukje coaching kon gebruiken. Totaal onverwacht komt de wedervraag: “Kan en wil jij dat dan doen?” en zo komt mijn eerste coachee dus nog iets eerder dan verwacht. We zijn onderweg naar een mooie bestemming, maar genieten nu nog het meeste van de reis…

Wat ik me realiseer en met jullie wil delen….. Doordat ik mijn hoofd uitschakelde en meer naar mijn hart ben gaan luisteren gingen er deuren open waar ik voorheen niet eens aan durfde te kloppen. Kwamen er mogelijkheden op mij af, waar ik voorheen omheen trok. Ik weet nu dat als je open staat voor dingen die je ECHT wil, die dingen zich ook aan zullen dien. Je die zal gaan zien, je die kansen kan gaan pakken.

Ik heb nog één ander voorbeeld waaruit dit bleek. Ik was betrokken bij een klein ongeluk op straat. In de nasleep en afhandeling van de schade kwam ik thuis bij de ouders van de ‘dader’. Ik kreeg te horen dat hij naast ADHD en Autisme nog 3 andere ‘ziektebeelden’’ had die hem al zijn hele leven in de weg zaten. Gedurende de avond ontstond spontaan een moment waarop ik vroeg of het goed was of ik ‘even als coach’ met hem in gesprek zou gaan. Aan het einde van de avond vertelde deze jongen en zijn ouders dat, dankzij ons gesprek, hij voor het eerst in ruim 10 jaar emoties liet zien, en dat hij nu eindelijk begreep wat emoties überhaupt zijn. De dag erna (en bijna elke dag sinds) appte hij mij met hoe zijn dag gaat. Hij was de weg op gegaan om ‘onze situatie’ op te zoeken en zo bewust andere keuzes te maken. Alleen om te leren nooit meer diezelfde keuze te maken als “toen, bij mij”.

Het is een bijzonder tijd… Eerder schreef ik al op mijn blog (in het Engels) dat 2020 een bijzonder jaar was. 2021 lijkt nog specialer te worden. Ben ik klaar met mijn opdrachten als procesmanager? Nee, natuurlijk niet. Want ook dat is fantastisch mooi en leuk om te doen. Ook daar sta ik open voor nieuwe uitdagingen. Maar dat deze nieuwe richting erbij is gekomen, is niet zomaar een extraatje. Want tenslotte:

Als je de dingen doet die je wil doen, leef je het leven wat je wilt leven!!


2020 – a special year….

A special year is coming to an end. For many it has become a year of grief, of loss, of illness. Above all, I wish these people a much nicer and better 2021. But also for everyone else, I wish a wonderfull, healthy and pleasant 2021 !!

For me, this was not a year of limited freedom, not a year of horrible masks, not a year of bad memories and tough decisions. 2020 was a very valuable year for me. From a business point of view, it was a good year for me with great customers and interesting challenges. For me personally, it was a year of growth, of great developments. Thanks to Corona, there was more time with my wife and children. More time for those things that REALLY matter. More time to think, make choices, and enjoy the people around me who are literally the closest to me – my family!

In 2020 I made choices, made decisions. I have said goodbye to a number of situations. I have said goodbye to certain habits. I have said goodbye to things that consume my energy, and for which I received little or nothing positive in return. For example, I stopped with Social Media phenomenon Facebook, I said goodbye to personal Whatapp groups, I choose not to communicate in a way with people who should literally be close by.

It is the year in which I finally realized that Social Media is A-Social for me. Birthdays that are congratulated via Whatsapp or Facebook. In which important personal developments are announced via Twitter. In which milestones are only shared on LinkedIn. In which every form of personal contact has changed into a digital gathering. Not caused by Corona, but by everyone’s own independent free (!) choice.

Many have labeled this period as a curtailment of our freedoms and experienced a mouthmask as a gag. The lockdown as we know it and have known it in the Netherlands is nothing compared to lockdowns in other countries. They have not curtailed us in anything, they have called on us to make wise choices, and yes, a number of things were / are temporarily no longer allowed. But isn’t freedom much more and much greater than what is currently no longer possible or allowed? Freedom is so much different from what we are (have been) limited in now. And a gag … a face mask? If you call that a gag, then you really are too spoiled in your head. A mouth mask is annoying and it is debatable if it works. But it doesn’t gag anyone at all, at most your ego, but in that case it is about time to do something about it …

See the situation as an opportunity, an opportunity to learn. The opportunity to invest time and energy in yourself and in the people around you. This can be your own family, but also others close by. This is really possible without visitors and without social media and without worrying about Corona.

Stay healthy and look at each other now, in 2021 and beyond ….


Meaningless Important Moments

“Meaningless” and “Important” Just two words who are opposites to each other but together can mean so much….

Meaningless:

A word explaining that what it is about, has no meaning at all ,it has no meaning, it has no value.

Important:

This word on the other side adds value to the subject. It is not just a message, it is  an important message. It is not just a person but an important person. It adds value…

Anyway, what about these words? What is the linking pin on these words? At least for me….

Well, when I visited a very good friend, we had a long night talking about many things. Nothing special, this happens more often. We talked about great things in life, good things in life, minor things in life that still added value to that life. We also talked about growing up, loosing parents, being a parent and other lifechanging experiences. I told him about my life as a parent. That being a parent is one of the most special things in life, but takes so much of my time. That, together with work (and sleeping 😉), it covers my whole day. There is no time left for other things. Making plans is difficult in this stage of life, how important these plans may seem or be, sometimes it just looks like there is no time left….

I spoke about my life as I had done many times before. But at a certain point I tried to make clear that in this life full of things, big things, meaningless things, important things, there is one thing we  take for granted. There are moments we do not cherish, moments we easily miss out, moments we skip or we remove from our calendar of life. I tried to explain what I meant, I tried to explain what moments I was thinking about and could not find the right words. I simply could not find the right description…. Until I came up with “Meaningless Important Moments”.

Meaningless, because these moments are the moments like when you just sit on the couch with your partner, doing nothing, relaxing, talking about nothing of any importance. In these moments nothing of any importance is happening. No plans are made, no decisions are forced, no changes are discussed, nothing of any value is added to this moment.

But these are the moments that make a life worth living, It is in these moments where you feel close to one another, not because of any added value, but because you ‘just’ want to be there. In this moment there is just (the two of) you , and you know this is where you want to be. It is in these moments where you charge your battery, where you fulfil your childhood dreams, where you are complete and happy. These moments are important to be able to keep on going….

These are the Meaningless Important Moments. These are the moments we need to cherish…. Never skip these moments but life them, enjoy them and cherish them. Escape the daily hectic and remember these moments.

Than life becomes a gift!!


Minder Marokkanen……

Ik luisterde net het slotwoord van Geert Wilders, hij zei onder andere: “Alsof ik dat wilde” en even later “vals van Rutte”, toen hij de Marokkaanse kinderen gerust stelde dat ze gewoon mochten blijven…. Man, als je zegt dat je “minder Marokkanen” wil en dat vervolgens “gaat regelen”, roep je dat tegen ALLE Marokkanen, en ja, dan is het mooi dat de premier (en elke andere politicus) duidelijk maakt dat dat niet zal gebeuren, dat ze hier veilig zijn en vooral welkom zijn. Want DAT ze dat bij jouw woorden niet zijn, de heer Geert Wilders, is namelijk wat er uit je woorden opgemaakt kan worden, en eigenlijk ook niet anders uitgelegd kan worden. Je maakt geen #verschil tussen hen die het hier verknallen en hen die het hier prima doen. Je hebt het over “Marokkanen”. Dit is een benaming van een heel volk, niet alleen van de criminelen onder hen…..

Als je het anders had bedoeld, wees dan stoer, neem je woorden terug. ‘#Rephrase’ je woorden. Geef aan dat je de criminaliteit wil terugdringen, en geef daarbij aan dat het helaas uit de cijfers (b)lijkt dat het onder de Marokkanen een groter probleem is. Geef hen de hand om samen te kijken hoe dit komt, waarom het zo fout gaat. En ga zo SAMEN op zoek naar een #oplossing.

DAN sla je #bruggen en los je #problemen op. Nu zaai je #haat en #tweedracht. Niks meer en niks minder. En DAT, de heer #Wilders willen we niet, mag hier niet en hoort hier niet thuis. En DAARvoor sta je #terecht, en weet je: DAT IS TERECHT! Ik hoop uit de grond van mijn hard dat je #schuldig wordt verklaard. De #straf zal ongetwijfeld te #mild zijn, zoals wel vaker door jou en jouw partij de #PVV en ook door #FVD wordt uitgesproken. Laten we dan vanaf nu, met deze uitspraak in de rechtsspraak beginnen met je andere grote wens door te voeren en (veel) zwaarder te straffen.