Maandag 12 januari zaten we bij een gemeente. Onze eerste klant vanuit Uw-topia. Voor mij de eerste in deze branche, voor Jonas een gesprek als vele anderen. In ons voorgesprek had ik bij hem aangegeven best zenuwachtig te zijn. Door mijn gebrek aan kennis, voelde ik me onzeker. Jonas drukte mij op het hart dat ik geen gebrek aan kennis heb, alleen mijn kennis had een andere insteek, een andere achtergrond. Doreen, adviseur van Uw-topia, schoof me ook nog iets moois toe: “Kennis is niet altijd wijsheid”. “Het zou wel goed komen”, zeiden ze allebei.
En het kwam goed. Een fijn gesprek volgde, waar behalve Jonas ook ik de nodige en goede vragen kon stellen en beantwoorden. Maar vooral ook durfde te stellen en beantwoorden. Stiekem volg ik dan het gedrag van onze klant. Jonas is natuurlijk het kenniskanon op het gebied van onderwijshuisvesting. Waar gaat de aandacht van onze klant naar toe? Is die gefocust op Jonas, of gaat de aandacht ook naar mij. Aan wie worden de vragen gesteld, naar wie wordt er gekeken als er antwoorden worden verwacht? Ook daarin bemerkte ik dat hier een gezonde verdeling zat. Ik voelde me zeker geen derde wiel aan de wagen en er waren voldoende onderwerpen waar ik zeer zeker een meerwaarde in kon en kan betekenen. Niet omdat ik kennishouder ben op het gebied waar het over gaat, maar juist veel kennis heb van gelijke chemie in heel andere omgevingen Een verfrissende nieuwe kijk mee kan brengen, andere inzichten op tafel kan leggen en zo – samen met Jonas – deze klant echt vooruit kan helpen.
De tekst die Doreen mij meegaf: “Kennis is niet altijd wijsheid. We beschikken over heel veel kennis en te weinig wijsheid. Hoe leer je wijs omgaan met kennis?” Wordt dan ineens een hele mooie tekst om iets dieper over na te denken… Want die raakt enorm aan mijn toegevoegde waarde in deze opdracht.
Want als ik eerlijk ben, dacht ik vooraf dat kennis de toegangsticket was tot relevantie: wie de inhoud beheerst, mag spreken; wie die taal niet vloeiend spreekt, luistert vooral. Maar in dat gesprek zag ik iets anders. Niet dat kennis minder belangrijk was – integendeel. Zonder de vakinhoud, de ervaring en het scherpe inzicht van Jonas was dit geen goed gesprek geweest. Maar ik zag ook dat kennis alleen niet genoeg is om te weten wat er werkelijk speelt.
Daar raakte de zin van Doreen precies. Wijs omgaan met kennis betekent niet dat je haar vervangt, maar dat je haar begeleidt. Kennis vertelt wat er kan, wat er is, wat er werkt. Wijsheid helpt voelen wat in deze situatie klopt, voor deze mensen, op dit moment. De een zonder de ander wordt óf leeg, óf hard. Samen worden ze richtinggevend.
Mijn les van 12 januari is dus geen pleidooi vóór wijsheid en tegen kennis. Het is een pleidooi vóór hun samenwerking. Mijn toegevoegde waarde zat niet in het weten wat Jonas wist, maar in het naast zijn kennis kunnen staan met aandacht, nieuwsgierigheid en een andere invalshoek. Precies daar ontstaat ruimte waarin een klant zich echt gezien voelt – en waarin kennis pas werkelijk tot zijn recht komt.
Dit is ook precies wat Uw-Topia voor onze klanten wil zijn. We brengen geen standaardoplossingen en geen snelle recepten, maar een combinatie van diepe vakkennis en mensgerichte wijsheid. Of het nu gaat om bouwen, beheren of het organiseren van de huisvesting of leeromgeving: we kijken niet alleen naar systemen, processen en structuren, maar ook naar wat die doen met de mensen die erin werken en leren. Onze kracht zit niet in óf kennis óf wijsheid, maar in het zorgvuldig samenbrengen van die twee. Zodat wat we helpen ontwerpen of verbeteren niet alleen technisch klopt, maar ook duurzaam werkt in het dagelijkse leven van gemeente, (beheerders van) kindinstellingen maar vooral voor de kinderen en de professionals.
