Het woord *woke* roept vandaag de dag veel emoties op. Waar het ooit begon als een wake-up call – een oproep om wakker te zijn voor onrecht en ongelijkheid – is het tegenwoordig bijna een scheldwoord geworden. Voor de één staat het voor bewustzijn en empathie, voor de ander voor betutteling en overdreven politieke correctheid. Het debat raakt verhit en vaak raakt de oorspronkelijke betekenis zoek.

Toen ik mijn tocht *Walking for Humanity* begon, dacht ik niet na over of het “woke” was. Ik wilde simpelweg lopen voor menselijkheid. Voor verbinding. Voor de overtuiging dat we elkaar niet moeten reduceren tot labels, maar elkaar mogen zien als mens. En juist daarom raakt het huidige gebruik van het woord *woke* me. Het woord dat ooit stond voor wakker zijn, wordt nu vaak ingezet om anderen te ridiculiseren, om bewustzijn weg te zetten als iets negatiefs.

Onderweg op het Pieterpad ontmoette ik talloze mensen met hun eigen verhalen. Sommigen spraken vol passie over hoe regels soms even opzijgezet moeten worden om mensen in nood te helpen. “Eerst de mensen, daarna de regels,” zei iemand tegen me. Dáár gaat het om. Dat is geen politiek label, dat is pure menselijkheid. Je zou het woke kunnen noemen, maar ik noem het gewoon *doen wat nodig is*.

Walking for Humanity gaat niet om het plakken van termen, maar om de ervaring van samen onderweg zijn. Woke of niet, waar het mij om gaat is dat we ons niet laten verlammen door cynisme. Dat we de moed houden om elkaar te zien en te steunen, ook als dat buiten onze eigen comfortzone ligt. Het is makkelijk om een woord als “woke” als scheldwoord te gebruiken, het is moeilijker om werkelijk in gesprek te gaan en te luisteren naar de ander.

Voor mij betekent *wakker zijn* dat je ziet dat onrecht écht is. Dat vluchtelingen niet “een probleem” zijn, maar mensen die veiligheid zoeken. Dat ongelijkheid niet iets abstracts is, maar zichtbaar in de levens van mensen die ik onderweg ben tegengekomen. En dat menselijkheid altijd sterker is dan hokjesdenken.

Dus als iemand Walking for Humanity *woke* wil noemen, dan zeg ik: “Prima”. Als wakker zijn betekent dat je niet wegkijkt van ongelijkheid en onmenselijkheid, dan draag ik dat met trots. Want uiteindelijk gaat het niet om een etiket, maar om de weg die we samen lopen.