Soms zijn er momenten die je verrassen, juist omdat ze zich niet laten plannen of voorspellen. Momenten die je optillen uit de dagelijkse stroom van verplichtingen, telefoontjes en afspraken. Zo’n moment vond plaats in Parijs, op 10 juli 2025, toen op een zonnig plein ineens een flashmob ontstond. Wat begon met drie zangeressen, groeide uit tot een muzikaal spektakel dat niet alleen de oren vulde, maar vooral de harten opende.

Het eerste geluid was bijna onopvallend: een driestemmig zacht gezang die grote herkenning gaf. Het was het begin van Bohemian Rapsody: “Is this the real life, is this just fantasy”. Een tekst die wel heel toepasselijk is voor wat er stond te gebeuren. Het pianospel deed zachtjes zijn intrede en de woorden en de melodie zwollen steeds verder aan over het plein. Mensen keken om zich heen, nieuwsgierig, maar ook een tikje afwachtend. En toen, plotseling, voegde “Freddy Mercury zich bij de muziek in een koets. Zijn stem vulde de het plein, krachtig maar uitnodigend. Al snel was de toon gezet en was het een heel koor en orkest wat over op, naar en boven het plein de toon zet – letterlijk én figuurlijk.

Wat daarna gebeurde, kun je bijna geen optreden meer noemen. Het was eerder een golf van energie die het plein overspoelde. Je zag de verbazing op de gezichten van voorbijgangers die stil bleven staan. Hun blikken gingen van verbaasd, naar glimlachend, naar stralend. Sommigen klapten voorzichtig mee, anderen begonnen zachtjes mee te zingen. En toen de muziek nog verder aanzwol, we kennen dit fantastische nummer allemaal, en er steeds meer muzikanten en zangers bij kwamen – ontstond er iets dat iedereen meenam. Mensen die elkaar een minuut geleden nog volstrekt vreemd waren, stonden nu zij aan zij te zingen en te lachen.

Wat dit moment ook zo bijzonder maakte, was de enorme verscheidenheid. Bij de muzikanten zag je alles: jongeren en ouderen, mannen en vrouwen, mensen met verschillende achtergronden en stijlen (van klassiek tot pop en hardrock). Sommigen strak in pak, anderen in eenvoudige zomerkleding. En toch – zodra de muziek begon, vielen al die uiterlijke verschillen weg. Er bleef maar één ding over: de gezamenlijke vreugde van muziek maken en muziek beleven.

Het plein veranderde in een toneel van menselijkheid. De stenen en de lantaarns, die normaal alleen maar decor zijn van een drukke stad, werden omgetoverd tot de coulissen van een levend sprookje. Een kind danste vrolijk rondjes, een oudere man neuriede mee terwijl zijn ogen glansden, toeristen filmden het geheel en lieten zich meevoeren. Niemand vroeg naar afkomst, naar politieke voorkeur of naar werk. Op dat moment deed alleen de muziek ertoe en het samen mens zijn. Samen intens genietend!

Misschien is het de kracht van muziek: het laat ons voelen wat woorden vaak niet kunnen uitdrukken. Het gaat voorbij aan taal, voorbij aan grenzen, voorbij aan meningen. Waar we vaak vasthouden aan wat ons scheidt, laat muziek zien hoe eenvoudig verbinding eigenlijk kan zijn. Je hoeft alleen maar te luisteren, en je laten vervoeren. Ik denk dat het de kracht van menselijkheid is, die zijn weg hier vind door muziek.

De flashmob in Parijs was meer dan een muzikaal moment. Het was een herinnering aan wat we als mensen kunnen bereiken wanneer we onze gaven en talenten samenbrengen. Iedereen bracht iets unieks mee: een stem, een instrument, een lach, of simpelweg een open hart. En juist dat maakte het verschil. Want alleen samen kon dit plein veranderen van een gewone plek in de stad in een magische ervaring, It was real and not a fantasy…

Bottom line: Samen kan je alles bereiken. Ieders gaven komen van pas, en alleen samen kun je een real-life sprookje creëren. Muziek liet het ons zien, daar in Parijs, op die zomerdag in juli.

Tot slot, een woord van dank:

Thank you, The Music Man (https://www.themusicman.uk  and on FB: https://www.facebook.com/amthemusicman for sharing this video and the creator Julien Cohen ,  FB: https://www.facebook.com/juliencohen.piano for spreading these magical stories and reminding us time and again that music is the universal language of humanity.