Vandaag, in de reeks over de kracht van muziek, een bijzonder verhaal delen dat naadloos aansluit bij de boodschap van Walking for Humanity. Het laat zien hoe muziek niet alleen verbindt, maar ook letterlijk helend kan zijn.

Het gaat dit keer niet om mijn eigen ervaringen, maar om het indrukwekkende levensverhaal van drummer Ray LeVier. Het onderstaande blog is een vertaling en bewerking van een oorspronkelijk Engels artikel van Rich Tozzoli, een vriend van Ray. Zijn verhaal raakte me, omdat het zo duidelijk laat zien hoe muziek ons menselijk maakt en ons helpt vol te houden, ook in de moeilijkste tijden.

Niet slechts overleven, maar bloeien

“Ray LeVier raakte als 12-jarige ernstig verbrand en verloor meerdere vingers en enkele motorische vaardigheden. Toch besloot hij dat dit zijn toekomst — en zijn passie voor muziek — niet in de weg zou staan. Hij koos ervoor niet gewoon te overleven, maar te bloeien.

Ray was vastberaden: hij wilde blijven drummen, creëren en muziek maken.

‘Voor mij betekent de kracht van muziek genezing,’ zegt hij. ‘Muziek reikt verder dan woorden. In mijn reizen, wanneer je andere landen bezoekt, kennen mensen misschien de politiek niet, maar ze kennen muziek en hoe dat hen raakt. Muziek is een krachtige expressie van een mens die mensen diep weet te raken. Het is wat mij — en de mensen om mij heen — goed laat voelen.’

Een moeilijk begin… maar geen opgeven

Toen het ongeluk gebeurde, was Ray net begonnen met drummen. Zijn eerste reactie was: ‘Oh nee.’ Maar al snel dacht hij: ‘Er is geen manier waarop ik dit gewoon laat gaan.’ Na de operatie keek hij naar zijn handen en zei: ‘Ik heb handen, en dat is alles wat ik belangrijk vind. Als ik de stokjes kan vasthouden, kan ik dit doen.’

Hij schrijft zijn moeder, een erkend energy healer, toe dat zij hem hielp door die moeilijke tijd. Toen hij in het ziekenhuis lag, zei zij: Denk genezende gedachten, herinner je wat je goed laat voelen. En hij wist meteen: dat was drummen. Het bleef in zijn gedachten. Hij moest en zou terugkeren naar het drumstel.Maar hij moest het vanaf een nieuw perspectief benaderen. ‘Ik dacht: ik kan alles leren wat iemand met normale handfunctie kan,’ herinnert hij zich. ‘In mijn hoofd was er geen handicap; ik moest alleen andere spieren en strategieën gebruiken.’ Veel gangbare drumtechnieken gingen uit van vingertips en het subtiel laten ‘stuiteren’ van de stok in de vingers — dat werkte voor hem niet. In plaats daarvan koos hij voor puur hard werk en doorzettingsvermogen.

Doorzettingskracht als motor

Juist dat onwrikbare geloof dat hij moest slagen, dreef Ray vooruit. Hoe vaker mensen hem vertelden wat hij niet kon, hoe scherper zijn focus werd. Hij keek op naar drummers als Buddy Rich en zag in hen inspiratie om naar te streven. Soms oefende hij wel twaalf uur per dag — en vond dat dat nog niet genoeg was.

Hij zegt: ‘Het gaat erom dat je aanwezig bent en je handen vuil maakt. Je moet door dat gevoel heen breken dat zegt: Dit is kut. Je pusht door die saaie oefeningen heen en polijst en oefent en dan breek je soms door en ontdek je – wow – er zit een diamant onder al die rotzooi. Dan zie je de vruchten van waar je al je bloed, zweet en tranen in hebt gestoken.’

Zijn harde werk wierp vruchten af. Tegenwoordig reist Ray de wereld over om drums te spelen voor allerlei artiesten — onder wie KJ Denhert, met wie hij al meer dan 20 jaar samenwerkt. Hij vertelt dat hij in Egypte optrad, boven in een piramidekamer speelde, voor mensen die zijn taal misschien niet spreken, maar die weten wat het betekent wanneer muziek je beweegt.

Ook in Nepal speelde hij op het Kathmandu Jazz Festival. Hij herinnert zich dat iemand tijdens de lunch naar buiten wees: ‘Kijk, dat is de top van de Mount Everest.’ Dat moment raakte hem diep.

Door zijn werk is Ray opgetreden van Alaska tot Italië, en zelfs op eilanden in de Caraïben. Hij heeft talloze tv‑producties gedaan, meerdere eigen platen uitgebracht, en werkt momenteel aan projecten met grote namen als Mike Stern (gitarist) en Will Lee (bassist).

Ray vergelijkt het leven met een flipperkast: ‘Als je de bal in de lucht houdt en niet laat vallen in de goot, raak je dingen, scoor je punten in je leven. Het is niet altijd makkelijk. Het is moeilijk om alles in beweging te houden. Maar wat je ook droomt of nastreeft, je moet ervoor gaan — want we hebben maar een beperkte tijd hier.’

‘Ik voel me super gezegend dat ik kan doen wat ik doe als muzikant, de wereld zie, muziek speel en vreugde breng aan anderen,’ zegt hij. ‘En wij zijn op onze beurt gezegend dat mensen zoals Ray Levier ons de weg wijzen.’”

Reflectie

Het verhaal van Ray Levier laat zien dat muziek niet alleen kunst is — het kan genezend zijn. Het overstijgt taal, moedigt strijd aan, en opent deuren die misschien gesloten leken. In de diepte van verlies en tegenslag kan muziek een brug zijn naar herstel, expressie en verbondenheid.

Als je deze blog leest, denk dan eens na: Welke muziek raakt jou het diepst? Waarin vind jij jouw uitlaatklep, troost of kracht? En hoe kun je muziek (op welke manier dan ook) inzetten in jouw leven — niet alleen als toeschouwer, maar als deelnemer? En als je wil, deel dat met mij door mij een mail te sturen met jouw verhaal. Je kan me bereiken via:

♫  Mail me je verhaal  ♫