Tijdens een indrukwekkende speech sprak Niki Lauda bij award uitreiking over een les die ons allemaal aangaat – niet alleen in de sport, maar ook in het leven en in organisaties. Zijn boodschap was eenvoudig en krachtig: je leert veel meer van verliezen dan van winnen. Fouten maken, tegenslagen ondergaan, teleurstellingen verwerken – dát zijn de momenten die ons vormen, scherpen en uiteindelijk sterker maken.

In een wereld waar we vaak alleen succes vieren, vergeten we dat juist de mislukkingen ons vooruit helpen. Want wie de moed heeft fouten te maken, ontwikkelt veerkracht, creativiteit en een dieper begrip van wat wél werkt. Binnen teams, bedrijven en zelfs in de samenleving, zou dit uitgangspunt meer ruimte mogen krijgen. Het mag niet alleen “perfect” zijn; het moet ook menselijk mogen zijn.

Voor mij raakt dit direct aan Walking for Humanity. Onderweg liep ik af en toe letterlijk verkeerd, koos ik soms een ander/zwaarder pad of vergat ik de juiste voorbereiding. En toch waren het juist die momenten die me leerden vertrouwen op anderen, creatief te denken of simpelweg geduld te hebben. In elke fout lag een kans om menselijkheid te ervaren: iemand die me de weg wees, een onbekende die water deelde, of simpelweg het inzicht dat falen geen einde is, maar een begin.

Aan het eind van zijn speech sloeg Lauda nog een andere toon aan: Zijn zorgen over de veranderende wereld. Hij hoopte dat de sport, met haar universele kracht, een ambassadeur kan zijn voor toekomstige generaties – een plek waar mensen weer nader tot elkaar komen, ongeacht afkomst, kleur of overtuiging.

Ook dat raakt aan de kern van menselijkheid. In een tijd waarin polarisatie en wantrouwen groeien, is het belangrijk dat we opnieuw leren bruggen te bouwen. Walking for Humanity wil precies dát doen: laten zien dat je onderweg altijd verbinding kunt vinden. Dat fouten en verschillen ons niet scheiden, maar juist uitnodigen om elkaar beter te begrijpen.

Misschien is dat wel de boodschap van Lauda: De kracht van verliezen gaat niet alleen over persoonlijke groei, maar ook over de moed om menselijk te blijven. Om samen een pad te kiezen dat ons dichter bij elkaar brengt.