Vrijdag 12 september 2025 had ik mijn eerste live-meeting bij 365 dagen succesvol. Het voelde bijzonder om daar te zitten, omringd door mensen die net als ik willen werken aan persoonlijke groei, zingeving en een rijker leven. We luisterden, deelden en reflecteerden. En soms komt er in zo’n bijeenkomst een opgave voorbij die je raakt. Nu waren er meerdere momenten waar dat gebeurde. Een van hen was omdat het haakte aan iets wat ik zelf al langer voel en geloof, namelijk:
“Je moet de hoop op een beter verleden opgeven.”
Die woorden kwamen langs als onderdeel van het seminar, maar wat het voor mij zo krachtig maakte, was dat het precies aansloot bij een overtuiging die ik zelf al langer draag, maar nog meer verdiepte. Namelijk dat je niet kunt groeien als je blijft vechten tegen wat achter je ligt.
Wie je nu bent
Al jaren voel ik dat het verleden geen ballast hoeft te zijn, maar juist de reden is dat je bent wie je vandaag bent. Toch gaf het deze keer mij een soort bevestiging: Ja, dit klopt. Je kunt je verleden niet veranderen, maar je kunt wel veranderen hoe je het meeneemt.
Niet accepteren van je verleden betekent, voor mij, eigenlijk dat je een deel van jezelf afwijst. Terwijl het juist die stukken – ook de moeilijke – zijn die je hebben gevormd. Het feit dat je nu hier bent, laat zien dat je alles wat achter je ligt hebt overleefd. Je staat, je ademt, je gaat door. Dat maakt je een krachtiger mens dan je misschien zelf soms inziet.
Het verleden vergeven
Wat vandaag nog werd toegevoegd, raakte me zo niet nog dieper: Je kunt je verleden niet alleen accepteren, maar ook vergeven.
Je kunt je eigen rol vergeven – de keuzes die je maakte met de kennis en mogelijkheden van toen. Je kunt ook de personages uit jouw verleden vergeven: de mensen die je pijn deden, en die in jouw verhaal een belangrijke en een bepalende rol kregen. En misschien wel het belangrijkste: je kunt het hele verleden vergeven, zodat het niet langer als een last op je schouders rust.
Door te vergeven maak je van je verleden geen wond meer, maar een realiteit. Dat is radicale aanvaarding: erkennen dat het zo was, zonder de strijd ertegen. Daarmee werp je ballast af die niet meer bij het heden hoort.
Het verleden als bondgenoot
Wat ik zelf al vaak heb ervaren, en wat in deze bijeenkomst weer werd bevestigd, is dat het verleden niet je vijand hoeft te zijn. Het is er, en het blijft eren het verandert nooit meer. Maar je kunt het zien als een bondgenoot. Het helpt je begrijpen waar je vandaan komt, en geeft je de kans om bewuster keuzes te maken.
Juist door te stoppen met hopen dat het anders was geweest, en door te vergeven wat geweest is, maak je ruimte voor het heden. En dat geeft energie. Dan kan je verleden een bron van veerkracht worden in plaats van een anker dat je vasthoudt.
Leven in dit moment
De grootste omkering is misschien wel deze: wanneer je het verleden volledig accepteert én vergeeft, wordt de toekomst lichter. Het paradoxale is dat je meer vrijheid ervaart, juist omdat je stopt met vechten tegen iets dat nooit meer verandert.
En uiteindelijk gaat het hierom: leven in het nu. Vandaag. Want alleen in dit moment kun je kiezen voor vreugde, verbinding en betekenis. Morgen wordt vanzelf mooier als je vandaag leeft met alles wat je bent – mét je verleden, niet ertegenin.
Tot slot
Die ene zin uit de bijeenkomst neem ik daarom mee als bevestiging van iets dat ik eigenlijk al wist: “De hoop op een beter verleden opgeven.”
Het herinnert me eraan dat ik mijn leven niet hoef te wachten op een herzien verleden, maar dat ik juist vrijer leef door mijn hele verhaal te omarmen. Niet ondanks wat is gebeurd, maar dankzij. En dat ik mag vergeven – mezelf, anderen, het hele verhaal – om ballast los te laten die hier niet meer thuishoort.
En misschien herken jij dit ook. Dat er momenten zijn die je liever anders had gezien. Maar stel je voor hoe het voelt om niet langer te verlangen naar een beter verleden, maar je eigen verleden te accepteren en te vergeven. Dan merk je, net als ik: je staat steviger in dit moment, en precies hier en nu begint het leven dat je wilt leiden.